گفتی که: 

                                   چو خورشید زنم سوی تو پر

                                           چون ماه شبی می کشم از پنجره سر

                                                                 اندوه که خورشید شدی

                                                          تنگ غروب

                                     افسوس که مهتاب شدی

                                                                          وقت سحر

مرا كسي نساخت٬ خدا ساخت٬ نه آنچنان كه كسي مي خواست كه من كسي نداشتم ٬كسم خدا بود٬ كس بي كسان !

او بود كه مرا ساخت آنچنان كه خودش خواست٬ نه از من پرسيد٬ نه از آن "من ديگرم"!

گاهی وقتها از نردبان بالا میرویم تا دستهای خدا را بگیریم غافل از اینکه خدا پایین ایستاده ونرده ها رو محکم گرفته که ما نیفتیم

                              من ندانم به نگاه تو چه رازیست نهان

                              که من آن راز را دیدن و گفتن نتوان

                              چو به سویم نگری ترسم و با خود گویم

                             که جهانیست پر از راز به سویم نگران

                                یاد پر مهر تو در آن روز نخست

                              نرود از دل من تا نرود از تن جان

از تمام واژه های تاثر آمیز و حزن آور زبان یا قلم   غم انگیزترین آن این میتواند باشد:                                                    " ای کاش می شد "

کاش آسمان حرف کویر را می فهمید و اشک خود را نثار گونه های خشک او می کرد

کاش واژه حقیقت آنقذر با لبها صمیمی بود که برای بیان کردنش به شهامت نیاز نبود

کاش دلها آنقدر خالص بودند که دعاها بعد از پایین آمدن دستها مستجاب می شد

کاش شمع حقیقت صحبت را در تقلای بال پر سوز پروانه می دید و او را باور می کرد

کاش مهتاب با کوچه های تاریک شب آشناتر بود

کاش بهار آنقدر مهربان بود که باغ را به دست خزان نمی سپرد

کاش فریاد آنقدر بی صدا بود که حرمت سکوت را نمی شکست

کاش در قاموس غصه ها شکوه لبخند در معنی داغ اشک گم نمی شد

و کاش مرگ معنی عاطفه را می فهمید ....

                 امشب دوباره زمزمه ي عشقي

                 از كوچه هاي خاطره مي آيد

                                      امشب دوباره ياد گريزاني

                                         بر گشته از ديار فراموشي

           در كوي ذهن دلشده مي خواند

               پژواك راه رفتن او در شب

                                         آهنگ دلنواز جواني را

                                               تكرار مي كند

                      چشم به سوي خاطره مي چرخد

                                       اندوه

                                        شوق

                                        ترس

                            تركيب صادقانه ي احساس

                             در لحظه هاي ملتهب ديدار

** 

                                                       در باز مي شود

                                                    من در ميان زمزمه ها

                                                         خاموش ،

                                               تكرار صحنه هاي زمان را

                                                به تماشا نشسته ام

    گفتم زیباترین و قشنگترین ترانه ای را که میدانی برایم بخوان

                         چشم بر هم گذاشت و گریه کرد....

                       گنه کردم گناهی پر ز لذت

                        در آغوشی که گرم و آتشین بود

                             گنه کردم میان بازوانی

                                      که داغ و کینه جوی و آهنین بود

                                 در آن خلوتگه تاریک و خاموش

                      نگه کردم به چشم پر نیازش

                              دلم در سینه بی تابانه لرزید

                     ز خواهشهای چشم پر نیازش

                           در آن خلوتگه تاریک و خاموش

                                     پریشان در کنار او نشستم

                             لبش بر روی لبهایم هوس ریخت

                              ز اندوه دل دیوانه رستم

                         لحظه ديدار نزديک است

                          باز من ديوانه ام ، مستم

                           باز مي لرزد دلم ، دستم

                      باز گويي در جهان ديگري هستم

                  هاي! نخراشي به غفلت، گونه ام را، تيغ

                   هاي! نپريشي صفاي زلفکم را ، دست

                             و آبرويم را نريزي، دل

                                  اي نخورده مست

                                لحظه ديدار نزديک است

  زود دستم رو بالا گرفتم گفتم: يك بخش.

  اما از وقتي كه تو رو شناختم فهميدم عشق  3  بخشه:

  عطش ديدن تو.....

  شوق با تو بودن.....

  و اندوه بي تو بودن.....

                                 تو ای مهتاب شب من

                       مهتاب از قشنگی تو شده شرمسار

                                     با نگاه مثل ماهت

                                   قصه های جون پناهت

                                     دلم و ازمن گرفتی

                         "  نمیدونی چه قشنگ بود اشتباهت"

_____*#######*

___*##########*

__*##############

__################

_##################_________*###### ##

_##################_______*###########

__##################_____*#############

___#################*__###############*

____#################################*

______################### ############

_______#############################

________###########################

__________########################

___________*#####################

____________*##################

_____________*###############

_______________#############

________________##########

________________*#######*

_________________######

__________________####

__________________###

___________________#

اي عشق مدد كن كه به سامان برسيم 

                           چون مزرعه ي تشنه به باران برسيم 

يا من برسم به يار و يا يار به من 

                                   يا هردو بميريم و به پايان   برسيم 

                                         با چشمان تو

                  مرا به الماس ستارگان آسمان نيازي نيست

                                 اين را به آسمان بگو

                دردیست انتظار که درمان آن تویی

                                  این درد تلخ بی تو مداوا نمیشود

                                       چشمان منتظر همه تقدیم چشم تو

                                               امروز بی حظور تو فردا نمیشود

             دوستت دارم چون تنهاترين ستاره زندگي مني

                 دوستت دارم چون تنها ترين مصراع شعر مني

                       دوستت دارم چون تنها ترين فکر تنهايي مني

                          دوستت دارم چون زيباترين لحظات زندگي مني

 دوستت دارم چون زيباترين خاطرات مني دوستت دارم چون به يک نگاه عشق مني

" ارسال شده توسط مشکی پوش عزیز "

* ساليانه 50 ميليون گل رز و ميليونها جعبه شكلات در سالروز ولنتاين هديه داده ميشود كه اغلب آنها را مردان خريداري ميكنند.

* هداياي روز ولنتاين شامل: گل رز و يا دسته گل كوچك، شكلات، كارت تبريك

ولنتاين، عروسك، شمع، يك نامه عاشقانه، يك قطعه شعر عاشقانه و يا هديه كوچك.

* رنگهاي روز ولنتاين شامل قرمز، سفيد و صورتي است.

* هويت ولنتاين مبهم است. در كل 3 روايت در رابطه با ولنتاين نقل گرديده كه به آنها اشاره ميكنيم.

۱. جشنواره اي به نام LUPERCALIA كه 15 فوريه در رم باستان ميان كافران متداول

بوده است. لوپركاليا جشن تطهير و زمان خانه تكاني بوده است. در اين جشن مشركين از

 خداي LUPERCUS بخاطر محافظت از چوپانها و گله هايشان از گزند گرگها قدرداني

ميكردند. در اين فستيوال بمنظور بزرگداشت FAUNUS خداي حاصلخيزي، باروري و

جنگلها روميان يك سگ و دو بز نر را قرباني كرده و از پوست آنها شلاق ميساختند. مردان

با اين شلاقها به ميان مردم رفته و به هر كسي كه ميرسيدند ضربه اي با شلاق به آنها ميزدند.

دختران داوطلبانه براي شلاق خوردن صف ميكشيدند. آنها اعتقاد داشتند كه شلاق خوردن با

تازيانه هاي ساخته شده از پوست بز باروري آنها را تضمين ميكند. همچنين در اين جشن

طي بزرگداشت الهه اي بنام JUNO FEBRUTA زنان مجرد نامه هاي عاشقانه مينوشتند و

درون گلدانهايي مي انداختند. (و يا تنها نام خود را روي برگه اي مينوشتند) مردان مجرد روم

نيز هر كدام يكي از اين يادداشتها را از درون گلدانها بيرون كشيده و مشتاقانه بدنبال دختر

نويسنده نامه ميرفتند. (نوعي دوست يابي) اين آشنايي ها اغلب به ازدواج مي انجاميد. اين

رسم تا قرن هجدهم ادامه داشت اما از آن به بعد مردان رم ترجيح دادند پيش از آشنايي زن را ببينند!

" ارسال شده توسط مشکی پوش عزیز "