| تبليغات | X |
|
چو به دوست می سپردم به خود این گمان نبردم که نه بخت وصل دارم نه تحمل جدایی |
خواهم آنگونه بپیچد به بر و دوش تو دستم که تو پندار کنی شاخه نیلوفر مستم 
+ نوشته شده در جمعه پانزدهم آبان 1388ساعت توسط سارا |
به اولین کسی که گل سرخ را کاشت سلام می گویم و به اولین دلی که عاشق شد درود می فرستم . خوشا اولین خاطره ! خوشا اولین گفتگو و خوشا اولین لبخند ... 
+ نوشته شده در یکشنبه دهم آبان 1388ساعت توسط سارا |
گاه یك سنجاقك
به تو دل می بندد
و تو هر روز سحر
می نشینی لب حوض
تا بیاید از راه
از خم پیچك نیلوفرها
روی موهای سرت بنشیند
یا كه از قطره آب كف دستت بخورد
گاه یك سنجاقك
همه معنی یك زندگی است 
+ نوشته شده در جمعه هشتم آبان 1388ساعت توسط سارا |
امــــروز روز پـــــــــــرواز است اگـــــر چه نشســـــــته اينجـــا دراطاقــــــک نياز ليـــــک ذهن را پــــــرواز دهم اگر چه ندانم آن سرزمين کجــــــــــاست؟ دل را به تعطيـــــــــــلات برم به زير خورشــــــــــــيد تابان بگــــذارم فـــــرياد زند، بِـــــدَوَد بدور از قانـــــون و مجـــــازات زمـــان روح را رها کنــــم تا چـــــــرخي زنـــد چــــــــــه بــــــــــاک اگــــــــر نگـــــــاه نامحــــــرمي هــــوس بر اندامــــــــش زنــــد! بـه غـــريزه فرصـــــتي دهــــم که رود در پي ارضــــاء خويش مســــت و خمار بازگـــــردد برود آرام در بســـــتر خواب خويش نميخــــــواهم بدانم مســـير کجاست، مقصــــــــد کجـــــاست؟ مي خواهم بيهــــوش شــــوم همينجــــــــــــــــــا در زمــــان حال آنجـــــا که همه بي خــــبرِي است بدور از هر چه قيـــــل و قـــــــــال 
+ نوشته شده در سه شنبه پنجم آبان 1388ساعت توسط سارا |
شب از شب های پاییزی ست از آن همدرد و با من مهربان شب های اشک آور ملول و سخته دل گریان و طولانی شبی که در گمانم من که آیا بر شبم گرید ، چنین همدرد و یا بر بامدادم گرید ، از من نیز پنهانی من این می گویم و دنباله دارد شب خموش و مهربان با من به کردار پرستاری سیه پوش پیشاپیش ، دل برکنده از بیمار نشسته در کنارم ، اشک بارد شب من این ها گویم و دنباله دارد شب
+ نوشته شده در جمعه یکم آبان 1388ساعت توسط سارا |
